Yogaworkshop

Onze yogaworkshops

Sinds een aantal jaar verzorgen wij in de zomervakantie een yogaworkshop. Dit jaar zijn we in een fijne accommodatie op de Veluwe geweest. We hebben genoten van de verzorging, de lessen, en de prachtige natuur.

Hieronder een aantal reacties van cursisten:

Reacties 2018

Klik hier voor enkele foto’s van de workshop

Één dag na de yogaweek

Ik kijk terug op een warm samenzijn en een mooie ervaring om zo intensief met yoga bezig te zijn. Ik had verwacht dat ik moe zou zijn na zo’n week, maar zo voel ik me niet. Het voelt heel rustig, ruim en tevreden, wat wil een mens nog meer. En het grappige is dat ik vandaag de yoga mis! Dus nu zelf aan de slag.
Marian

Dit jaar waren we in Putten

Dit jaar waren we in Putten, in een hotel midden in de bossen waar we genoeg schaduw hadden van de bomen met het warme weer. Er werd goed voor ons gezorgd, het vegetarische ontbijt, lunch en diner waren prima. Ook de zaal, met airco, waar we in de ochtend na het ontbijt en in de avond voor het diner Yoga hadden, was zeer ruim en vertrouwd door de wierook en de schapenwollen matten. In de middag is er genoeg ruimte en tijd om bijvoorbeeld de omgeving te verkennen of te ontspannen.
Het bijzondere van een week vol Yoga, meditatie en de boeiende theorie van Caro is wat het met je doet. Voor mij was dit de eerste keer dat ik mee was en na deze week ging ik met een hart gevuld met rust en liefde naar huis. Want dat is wat de Yogaweek mij o.a. heeft gebracht. Eenmaal thuisgekomen moest ik echt even landen. Ik vond dit heel bijzonder om te ervaren en het heeft mij ook een zetje gegeven om dit nog vaker te doen.
Lieve Caro, Rob en alle medecursisten bedankt voor de mooie week!
Namasté, Antoinet

Yoga workshop 2018 bij Putten

Het woord workshop is veel te bescheiden, het is eigenlijk meer een ‘yogawerkweek’ van
5 dagen met totaal 22 uur yoga. Dat was behoorlijk intensief maar werd ruimschoots gecompenseerd omdat je nergens anders voor hoeft te zorgen dan op tijd in de zaal te zijn en goed voor jezelf te zorgen, oftewel goed luisteren naar je lichaam en geest. Eigenlijk iets wat je ook in je dagelijkse leven zou moeten doen maar ja, je weet hoe dat gaat.
Hier stond 3 keer per dag uitgebreid, vegetarisch, eten voor iedereen klaar, onze kamers werden opgeruimd en tussen de lessen door konden we onze eigen gang gaan, wat wil je nog meer?
Elke les begon met een mooi verhaal waar altijd veel diepgang in verstopt zat, zoals we van Caro gewend zijn. Alle schoonmaaktechnieken kwamen voorbij, natuurlijk de groet en de Zonnegroet, asana’s en als afsluiting de verschillende meditaties.
Wat je in je dagelijkse leven tegenkomt kom je in deze week ook tegen en misschien zelfs veel duidelijker omdat er geen afleiding is. Als je wilt kun je dan ook veel over jezelf leren. Soms komt het ook ongevraagd voorbij en daar is niet iedereen even blij mee want het kan behoorlijk confronterend zijn.
Voor mij was het heel waardevol. Normaal vlieg ik de hele wereld over en geniet van de vele gesprekken met andere mensen, van de verschillende culturen en van de ervaringen die ik meemaak; allemaal indrukken die van buiten komen en naar binnen gaan. Deze week was het omgekeerd want ik hoefde niets, het mocht over mijzelf gaan, ik mocht over mijzelf nadenken en mijzelf weer ietsje beter leren kennen. Nooit geweten hoe intensief en toch rustgevend dat kan zijn, heerlijk. Het heeft me weer ietsje meer in balans gebracht en met beide benen op de grond.
Namasté
Annelie

Aangekomen in hotel Mooi Veluwe op 23 juli, met een hartelijke ontvangst van Caro en Rob.

Het begin van de yogaweek startte met temperaturen die we normaal rond de middelandse zee verwachten en nu gewoon tijdens onze yogaweek genoten, in een prachtig bos.
De ochtendlessen, die plaatsvonden met airco, gingen over de upanishad van Maytrei. Deze voelt voor mij heel verheffend en aangezien ik het al meerdere keren had gelezen was het met de uitleg van Caro toch weer heel anders.
In de avondlessen was er een bijdrage van Thich Nath Hahn. De monnik die een klooster en meditatie centrum Plum Village heeft opgericht in zuid Frankrijk. Zijn lessen zijn heel goed toepasbaar in het dagelijks leven.
Het is leuk om met innerlijke groei bezig te zijn. Hopelijk worden we er wijzer, liefdevoller en uiteindelijk meer onszelf van. En ik hoop dat dit effect nog even aan blijft houden de komende tijd.
Voor mij geldt dat ik een heerlijke week heb gehad en Caro en Rob bedankt voor de goede organisatie.
Anja

Yogaweek Mooi Veluwe Putten 2018

Mijn 3de keer met de yoga week. Waarom ga en wil ik dit meemaken?

Het is bijzonder om met een groep mensen intensief bezig te zijn en toch jezelf proberen te blijven. (KWETSBAAR – UITBUNDIG- STIL- BLIJ – VERDRIETIG -WARMTE – LUISTEREN)

Is dat het.?! Ja zo heb ik het ervaren.Yoga maakt mij sterker om verder te gaan op mijn pad.

En als je dit mag doen, kan het niet beter dan met mooie mensen.

Liefs met een warme omhelzing van mij.

Ria.

P.S. Na dit stukje lees ik de vraag op mijn theezakje “WAAR BEN JE DEZE WEEK DANKBAAR VOOR” ( DAARVOOR)

Reacties 2017

Klik hier voor enkele foto’s van de workshop

Rust, Reinheid en Regelmaat waren de woorden die in mij opkwamen op het moment dat Caro vroeg of ik een verslagje wilde schrijven over onze yoga week bij Landgoed Nieuwhuis in Denekamp. Vroeger was dit van toepassing bij de opvoeding van kinderen maar na deze yogaweek weet ik dat het voor iedereen belangrijk is.

Rust:

Na de ochtendsessie yoga was de middag vrij te besteden, tijd om op stap te gaan of je terug te trekken: Ootmarsum, prachtig plaatsje, wij hebben er een mooie stadswandeling gemaakt. Bezoek aan landgoed Singraven, zeer de moeite waard. Of lekker relaxen bij het huis, momenten om de rest van de groep te leren kennen. Wat een mooie momenten en bijzondere gesprekken volgen er dan. ‘s Avonds na het diner nog even nazitten en naar bed, de 8 uur slaap per nacht heb ik zeker gehaald!

Reinheid:

Als puur, natuurlijk en echt, het vegetarische eten. Wat heb ik hiervan genoten! Alleen al het feit dat er voor ons werd gekookt was heerlijk maar wat er werd gekookt was buitengewoon. Een groot compliment voor de kok, zoveel variatie en ik heb het stukje vlees geen moment gemist. De niyama “soberheid” werd tijdens het eten niet toegepast, twee maal opscheppen en genieten.

Regelmaat:

De yogasessies, les van 9.15 tot 12.15 en 17.30 tot 19.30. Genieten op de mat en niet afgeleid worden door huishoudelijke taken en/of familieleden maar met aandacht de lessen volgen. Een ultieme droom die tijdens een yoga week tot uiting komt.

Het was voor mij de eerste keer dat ik mee ging op een yoga workshop van Caro en Rob en ik heb ervan genoten! Wat een warm bad waarin je terecht komt. Het ontbijt en de lunch werd verzorgd door Rob en het zag er allemaal zo lekker uit dat je meer eet dan dat je normaal doet. De lessen van Caro zijn bekend maar om deze iedere dag te mogen volgen is heerlijk. De Upanishads, Gupta Vidya en Krisnhamurti en andere onderwerpen zijn in de theorie meegenomen en de asana’s worden in alle rust uitgevoerd, daarna de meditatie om af te sluiten. Na deze week hoop je dit thuis ook zo vast te houden (iets mindere mate er moet ook gewerkt worden) maar dat is toch iets lastiger om uit te voeren maar ik doe mijn best. Medecursisten en vooral Rob en Caro ontzettend bedankt voor deze mooie week.

Groet Gerda

Mijn tweede yogaworkshop. Na vorig jaar naar Frankrijk mee te zijn geweest reed ik nu met Linda mee naar Denekamp in Twente. Ik had er weer ontzettende zin in en dat bleek wederom terecht. Toen Linda me kwam halen was ik bijna klaar want een deel van mijn tas moest ik vlak van te voren nog pakken. Aan de ene kant is dat typisch voor mij en aan de andere kant had ik een enerverend weekend achter de rug en geen geweldige start van de yogaweek. Althans, dat vond ik op dat moment. Maar na de eerste yoga uurtjes voelde ik me al tien keer beter en naarmate de week vorderde was ik heerlijk rustig en energiek. Het blijft indrukwekkend wat er in de korte tijd van een yogasessie kan gebeuren/veranderen en hoe lekker en blij het dan weer voelt. Best leuk! Daarnaast heb ik ook echt weer wat dingen geleerd, over mezelf bijvoorbeeld en wat ik mag veranderen en aan mag pakken. Zo’n weekje brengt zeker wat teweeg.

Tijdens deze dagen in Denekamp stond ik op tijd op na een goeie nacht. Mijn kamergenoot heb ik, na het welterusten zeggen, nauwelijks gehoord (zij mij ook niet hoop ik) en ze vond het goed als het raam open stond (ondanks de kans op extra muggen). Dan ging ik vlug naar buiten voor een kleine wandeling in het bos (en reetjes of ooievaars spotten) of voor een duik in het zwembadje. Daarna een lekker en goed ontbijt verzorgd door Rob en Caro (net als de lunch met speciaal voor mij kruiden geitenkaas) en in de ochtend een yogasessie en in de vooravond een yogasessie. De yogasessies vond ik net als altijd, net even tekort. Toch kon ik in de middag daar oppakken waar ik ’s morgens gebleven was alsof het één lange sessie was. Verder had ik me voorgenomen om minstens één middag ‘thuis’ te blijven om bijvoorbeeld in ‘Autobiografie van een Yogi’ te vorderen maar ik had veel meer zin om iedere middag op stap te gaan met een clubje voor een wandeling/stadsbezoek/museumbezoek. We hadden een leuke groep, welke direct heel vertrouwd aanvoelde. Het diner, door het buur restaurant voor ons gekookt, gebruikten we na de laatste yogales van de dag. Dat was ideaal omdat het dan zo uitkwam dat we de avond met elkaar afsloten. Gezellig met elkaar aan tafel onder het genot van een (alcoholvrij) wijntje. Een heerlijk weekje vakantie. Bedankt Caro en Rob.

Groet van Sanne

WAUW, Heerlijk meer bij mezelf gekomen .
Ik ga op reis en neem mee……Mezelf, Sanne en redelijk wat bagage, tenminste ik dacht dat ik geminimaliseerd had tot ik zag wat Sanne meenam.
Na een gezellige autorit, kwamen we aan in Denekamp.
Waar een mooi ruim huis met veel licht staat, dankzij grote ramen overal. Een prachtige rustgevende bosrijke omgeving, hier ging ik vast mijn draai wel vinden.
De 3e yogaweek die ik mag meemaken, en net zoals de anderen een onvergetelijke ervaring.
Een week om meer tijd voor mezelf te nemen, heeeeeerlijk verzorgd (ook wel eens lekker als mama, interieurverzorgster, en detailhandel medewerkster, hi hi wat een rollen?).
Yoga beoefenen in een rustgevende omgeving, prachtige inspirerende verhalen luisteren door Caro begrijpelijk gemaakt, avontuurlijke uitstapjes maken, en heerlijk eten.
Met een fantastische groep mensen die naarmate de week vorderde steeds meer op een hechte familie gaat lijken, waarin je geliefd wordt zoals je bent. Bedankt lieve mensen.
Het was een heerlijke inspirerende vakantie, waarin ik meer heb kunnen lezen, uitrusten en leuke dingen heb gedaan, maar vooral waarin ik meer thuisgekomen ben…, met iets minder bagage ? op deze avontuurlijke levensreis.

BEDANKT

Linda

Reacties 2016

Klik hier voor enkele foto’s van de workshop

Aan het einde van de yogaweek voelde ik super. Ik had een soort overzichtelijk gevoel en een alertheid die ik in de periode daarvoor miste. Toen ik net thuis kwam had ik energie voor tien en overal zin in. Dat ik dat weer een beetje kwijt ben geeft niet, door de yogaweek weet ik beter hoe ik daar weer bij kan komen. Voor ons allen was het een heel bijzondere week. Net als alle yoga vakanties, heb ik begrepen. Maar nu in Frankrijk was het wel heel idyllisch. De afstand viel nog mee. Zeker op de heenweg, die ik met Natasja en Willine heb onderbroken door een nachtje in Nancy te verblijven. Na een korte citytrip reden we vol verwachting naar de mooie B&B. Wat een mooie plek en wat een mooie yogaruimte. We zijn ontzettend goed verzorgd door Nathalie en Peterjan. Ze deden de naam van de B&B eer aan door iedere maaltijd op een ander land te inspireren. We hebben ontzettend lekker gegeten en Nathalie gaf zelfs de familierecepten van haar oma vrij. Ze moest voor mij soms wat apart klaarmaken omdat ik niet alles mag hebben maar draaide daar haar hand niet voor om. Ik heb alleen al op het gebied van lekker koken inspiratie op gedaan. Ook de kamers hadden een land als thema. Natasja, Corine en ik sliepen in Marokko. Ik kende Natasja en Corine nog niet voordat we richting Frankrijk vertrokken maar dat had ik eigenlijk niet door, hartstikke gezellig gewoon.

Een yogales kan mij meestal niet lang genoeg duren dus ik kon ik mijn geluk niet op met ruim 20 uur yoga. En ook de yogaweek kon mij niet lang genoeg duren. Eigenlijk wilde ik niet naar huis, maar het was ook wel weer goed zo, zo’n week doet echt wel wat. Om eerlijk te zijn had ik niet verwacht dat het zo veel impact zou hebben. De yogalessen, de wandelingen, de gesprekken, de uitstapjes in de middag, de mooie vergezichten en de boeken die ik las; eigenlijk was het één lange yoga ‘les’, waarin mijn gedachten een beetje tot rust kwamen en waarin ik besefte hoe belangrijk het is om door de dag heen aandacht te geven aan alle 8 stappen van Raja yoga. Voor zover dat al lukt . Ik weet nu beter wat me te doen staat en daar ben ik blij mee.

De groep voelde heel vertrouwd en had iets heel gemeenschappelijks, een goede plek om mezelf wat beter te leren kennen. Ik wil Caro en Rob ontzettend bedanken voor de week. Het heeft me veel gebracht en Caro heeft me weer verder op weg geholpen door wat ze tegen me zei en door de mooie lessen. Graag tot volgend jaar!

Sanne

La France.

We zijn onderweg. Wij zijn allemaal onderweg en dat heeft niets te maken met de aangebroken vakantietijd. Dat wordt vaak wel gedacht maar is een misvatting. Er zijn wel meer misvattingen. Onderweg zijn is niets meer of minder dan leven. We leven. Dat is geen misvatting, maar een eindig groot goed, misschien wel een oneindig groot goed. Wie zal het weten?

Leven in Frankrijk associeren we met leven in een plus haute catégorie. Meestal danken we dat gevoel aan het weer, de natuur of simpeler aan het eten en drinken. Liefde gaat immers door de maag, is het niet? Dat gezegde kent iedereen maar zet er voorzichtig een vraagteken achter. Liefde gaat niet naar binnen, liefde gaat juist naar buiten. Toch? Wie zal het weten?

Tijdens de yogaweek wens je wijzer te worden. De vooruitzichten zijn gunstig want de bron van de 22 lesuren zijn De Upanishads. Caro introduceert De Upanishads als de bronteksten van het Indiase denken, geschikt en bedoeld voor het onderricht in de verborgen wijsheid.

Het vergt lef en niveau om deze teksten tot vertekpunt van je lessen te maken. We hebben het niet over een doktersroman. De keuze voor onze yogaweek is gevallen op het gesprek van de jongeling Nachiketas met Yama, de god van de dood. Rob leest voor en Caro licht toe. Het is een mooi verhaal. Een vader offert zijn oude koeien aan het Hoogste. De zoon is getuige en daarover verontwaardigd. “Pap, als je aan de Hoogste je slechtste koeien offert, aan wie offer je dan mij, jouw rijke aardse bezit?”. De vader: “Aan de dood!”.

Nachiketas komt vervolgens in meditatie in gesprek met Yama en vraagt hem om 3 gunsten. Stuk voor stuk mooie gunsten omdat deze niet zijn ingegeven door eigenbelang. Yama leert Nachiketas dat het hoogste wat een mens kan offeren ‘zijn kleine zelf’ is en ‘hoe’ dat te doen. Pas na flink aanhouden van Nachiketas geeft Yama ook antwoord op diens derde vraag: “Leg me uit wat er boven de dood is”.

Een prachtig antwoord volgt. Nog niet volledig te bevatten want, hoe leg je een sterveling uit wat onsterfelijkheid is? Lees De Upanishads erop na, blijf in het midden van het pad en boek volgend jaar weer.

Ronn.

Yogaweek 2016 in de Vogezen. Voor mij was dit de eerste keer yogaweek.
Maandagmiddag werden we dan verwacht bij B&B Ptit Monde. Ik had geen idee wat ik van deze week kon verwachten, ik heb mij er geen voorstelling van kunnen maken, daardoor voelde ik mij een beetje nerveus. Maar na het ontvangst door Caro en Rob, een rondleiding en een kopje thee, groeide het vertrouwen dat ik dit wel heel fijn ging vinden. Er was gelijk al een fijne sfeer.
Na het heerlijke diner, verzorgd door de eigenaresse en fantastische kok van het B&B, een fijne yogasessie. De rest van de week zowel het ontbijt, de lunch en het diner in een woord: fantastisch! Alles was vers en zelfgemaakt.
De rest van de week bestond uit ontbijt, 3 uur les in de ochtend, lunch, vrije middag, 2 uur les in de avond en daarna een uitgebreid diner. Dit was een ritme waar ik wel aan kon wennen. Ruim 20 uur yoga in de week, wat vond ik dat fijn!
Heerlijk om zo in de stilte te komen, een gevoel van helemaal niets moeten, kunnen ontspannen in de prachtige natuur. Het effect van de hele week twee keer per dag yoga was echt heerlijk. Er kwam een rust over mij heen, het voelde ruimer, alsof er een dun schilletje van mij was afgepeld. Een soort thuiskomen bij mezelf.
De middagen waren vrij te besteden, lekker luieren in de tuin, zwemmen in een meertje, een wandeling maken, dorpjes bezoeken, allemaal zo leuk! Ook dat gaf ons de kans elkaar beter te leren kennen.
Ook de sfeer in de groep was heel fijn, het voelde vertrouwd.
Normaal heb ik altijd wat moeite met groepen, vind ik het moeilijk om mijn plekje te vinden en mezelf te zijn, maar met deze groep heb ik daar weinig tot geen last van gehad. Wat een fijne mensen om mij heen, iedereen kon en mocht gewoon zichzelf zijn.
Kortom, ik heb een heerlijke week gehad!

Corine

Reacties 2015

Klik hier voor enkele foto’s van de workshop

Maandag 6 juli begon de yoga week. Samen met een andere deelneemster richting Putten gereden waar we in de zon van een heerlijke lunch hebben genoten. Daarna begon de eerste yoga les. Er volgende dagen van vroeg opstaan, genieten van de natuur met een kopje thee, heerlijk ontbijten, drie uur yoga met de groep, een heerlijke lunch, een vrije middag om zelf in te vullen, daarna weer yoga, een avondmaal en na wat relaxen heerlijk slapen. Leuk contact met de groepsgenoten en tijdens de vrije middagen ook genoten van de mooie, bosrijke omgeving. De laatste dag, vrijdag 10 juli, sloten we na een yogasessie weer af met een lunch in de zon.
Wat me zo heeft verwonderd, is dat het gevoel van “niets” me bij is gebleven. Ik ben altijd druk en op zoek naar nieuwe indrukken. Drukke banen, hectische privésituaties, bezorgd zijn om de mensen om me heen. Als ik dan vrij ben of op vakantie ga, dan zorg ik dat ik van alles beleef. Als ik terug denk aan deze yoga week, was dat alles er niet. Er was rust en niets anders dan rust. Geen gedachtestroom, geen to do lijstjes in mijn hoofd, geen zorgen, gewoon even lekker helemaal niets. Echt in het hier en nu leven en genieten. Bijzonder hoe één week me naar stilte heeft gebracht. En in stilte gebeuren er bijzondere dingen…
Bij thuiskomt zaten twee nieuwe huisgenoten (kittens) me op te wachten, die houden me ook erg in het hier en nu, dus ik hoop dit gevoel lang vol te kunnen houden.
Ik kwam op mijn werk na deze heerlijke week en nam een “yogi Tea” waarop de volgende zeer toepasselijke spreuk stond, een mooie afsluiting: LET SILENCE TAKE YOU TO THE CORE OF LIFE

Mariska

Een midweek mezelf-tijd, daar was ik wel aan toe! ’s Morgens eerst nog mijn dochtertjes helpen op tijd naar hun dagbesteding te komen, daarna snel douchen en mijn tas inpakken voor de yoga workshop. Om 10 uur zou ik worden opgehaald door Mariska, een mede-cursiste met wie ik kon meerijden. Ik was super blij dat ze dat aandurfde, want we konden elkaar nog niet (maar daar zou gauw verandering in komen). Toen ik haar vanuit mijn slaapkamerraam zag aankomen rijden, propte ik de laatste spullen in mijn tas, greep mijn wandelschoenen uit de schuur en pakte na twijfelen toch ook mijn sneakers om mee te nemen op reis. De kennismaking met Mariska voelde gelijk goed en we vertrokken richting het Hampshire Hotel in Putten. Onderweg hebben we aardig bijgepraat. Aangekomen op onze bestemming zaten Caro, Rob en Linda aan een lange tafel buiten in het zonnetje. We schoven aan, deden een bakkie thee, en ondertussen arriveerden de andere cursisten. Na de lunch, hadden we de eerste yoga sessie van 2 uur. Heerlijk om weer tot mezelf en rust te komen! De vrije middag hadden Mariska en ik benut om naar Putten te gaan. In de gezellige serre stond een tafel voor 14 personen gedekt om het vegetarische avondeten te nuttigen. Voor mij een uitdaging, het vegetarische, maar interessant om daar kennis mee te maken. De yoga avondsessie ging al een stuk makkelijker (rustiger). De volgende ochtend om 8.30 ontbijten in buffetvorm. Iedereen ging weer op een ander plekje zitten. Dat vond ik fijn, want zo kreeg je goed de gelegenheid om elkaar beter te leren kennen. Doordat we ’s morgens 3 uur en ’s avonds 2 uur yoga hadden, merkte ik dat ik steeds meer mezelf werd. Ik hoefde me natuurlijk ook nergens druk over te maken, want alles was uitstekend geregeld. Ik genoot van de verhalen die Caro vertelde, sommige heel herkenbaar, andere juist goed om over na te denken. De fysieke oefeningen gingen mij ook steeds beter af door het vele trainen. En bij de mediatie werd de uitdaging om het ego zo lang mogelijk te negeren, steeds beter uitgevoerd. Het nabespreken was verhelderend en leerzaam. Het allermooiste vond ik dat Caro ons er op de laatste dag op attendeerde dat de groep voelde als een eenheid. Dat klopte helemaal met mijn gevoel. De laatste lunch genoten we, net als de eerste, ook buiten in het zonnetje, met een gezellige Irakees die ons bediende. Daarna volgde het afscheid van elkaar. Mariska bracht mij thuis naar mijn vertrouwde wereldje. Ik ben benieuwd hoe lang deze yoga workshop na zal werken bij mij, want ik voel me nu mezelf. De tijd zal het leren… Nogmaals wil ik iedereen hartelijk bedanken. Deze prachtige week heeft mij veel gebracht.

Natasja

Heb je wel eens op een open plek in het bos stilgestaan om te luisteren? Ik bedoel echt luisteren met je hart.
Je hoorde vast het geruis van de bomen, het zoemen van een bij en misschien hoorde je ook wel een merel, maar er waren ook vast momenten dat je alleen de pure stilte hoorde. Stel nou dat focust op die stilte, dan gebeurt er iets.
Deze yogaweek brachten wij door in het Hampshire Hotel, gelegen temidden van het Speulder- en Sprielderbos. Onder leiding van Caro konden wij 5 dagen lang in alle rust en stilte yogahoudingen en meditatie beoefenen. Overdag was er tijd om bijvoorbeeld het bos in te gaan.
De ervaring van pure stilte en het gevoel van verbondenheid, van puur ‘zijn’, is iets wat niet alleen via de natuur op te roepen is, maar ook via yoga en meditatie. De stilte van het bos leek de uitwerking van de yogasessies nog intenser te maken.
Onder begeleiding van Caro was het niet anders mogelijk dan volledig bij onszelf te komen!
Eén keer kwam ik na een korte pauze de yogaruimte binnen en stond iedereen al in een kring in de boomhouding. Bos en yoga leken elkaar te ontmoeten. Ik grinnikte en liep snel door de cirkel van ‘bomen’ naar mijn yogamatje om vervolgens zelf ook weer zo stil als een boom te worden.

Edith

Koudhoorn 6 – 10 juli 2015.

(…).

‘Ik houd niet zo erg van raadsels’.

‘Het is geen raadsel. Het is wel apart maar geen raadsel. Je kunt het met 14 mensen doen. Er is geen keeper, er zijn geen verdedigers, geen middenvelders en geen aanvallers’.

‘Hmm, doe je het op de fiets?’.

‘Dat kan maar wij deden het op een matje, nou ja bijna allemaal dan. En in de rust drink je thee’.

‘Thee, hmm. Hoe lang duurt het?

‘Het is niet aan tijd gebonden. Maar wij kwamen ’s ochtends van 9:15 tot 12:15 uur bij elkaar en dan ’s avonds weer van 17:30 tot 19:30 uur. Tussendoor vrij’.

‘Hmm. En je kunt niet winnen, je kunt niet verliezen. Al sla je me dood, geen idee. Als je niet wilt zeggen hoe het heet, zeg dat wat jullie hebben gedaan. Geef ‘ns een hint of liever, geef er maar twee’.

‘Goed: intimiteit en initiatie’.

‘Huh?’.

‘Het is niet wat je denkt, of wat ik denk dat je denkt. Het ging over intimiteit in relaties. Over dat je liefde niet moet verwarren met begeerte, over (niet) celibatair leven, en dat je niet moet zeggen bijvoorbeeld ”ik hou van je” als je bedoelt “ik heb je nodig” of als je sex wilt. “Ik hou van je” betekent namelijk nogal wat. Vaak zorgen woorden voor verwarring. Het ging ook over wanneer het wel klopt in een relatie. Je houdt het niet voor mogelijk, maar relaties kunnen kloppen ’.

‘Hmm, ja, ja, en die andere hint, intiatie?’.

‘Nee, initiatie. Een complex begrip en niet zo een-twee-drie uit te leggen. Iedereen kan, mits je eraan toe bent, een trede stijgen. Misschien in een mensenleven een paar tredes maar het is mij onbekend hoe hoog de trap is en evenmin durf ik te zeggen op welke trede ik me bevind. En verder moet je ook uitkijken, dat je niet valt, al is het maar een trede. Soms is de volgende trede echt een bijzonder hoge stap, laten we dat dan maar een inwijding noemen. Daar kun je op een zeker moment aan toe zijn, maar dat verlangt oefenen, oefenen en nog eens oefenen. Oefenen onder begeleiding van een meester, dat spreekt voor zich. We hebben een goede meester maar op een inwijding reken ik dit jaar toch nog niet’.

‘Ik snap het. Je hebt gewoon mens-erger-je-niet gespeeld die vijf dagen’.

‘Minder, mens-erger-je-minder hebben we gespeeld en niemand heeft verloren’.

Ronn

Reacties 2014

Klik hier voor enkele foto’s van de workshop


” De yogaweek van Caro en Rob”, ik had er tijdens de yogalessen al eens over gehoord
. Dit jaar kon ik gelukkig mee. Even wat tijd voor mezelf en alle tijd voor yoga met meditatie. Ja, dat leek me wel wat en dan ook nog in de buurt van het leuke Ootmarsum met zijn galeries, dus ook wat tijd voor kunst.
Na een gezellige rit met Willine, in deze week mijn bijrijder en roommate, komen wij na een geweldige omweg( toeristische route:)) als laatste aan bij de boerderij. Wat een prachtige accommodatie en heerlijke tuin. Aan de lange buitentafel zat iedereen aan de koffie en heerlijke broodjes stonden klaar. Ik stelde me voor aan degenen die ik die ik nog niet kende en voelde meteen een gezellige sfeer.
We hadden een vrije middag met wat tijd voor een praatje, boekje, rondje lopen of lekker een duik in het zwembad( van de buren haha). Het einde van de middag bracht het naastgelegen restaurant het diner. Er was afgesproken dat iedereen vegetarisch zou eten, wat een ontdekking voor mij, allemaal nieuwe gerechten, heerlijk gesmuld.
Hierna de eerste yogales. In een heerlijke ruimte met de deur open begonnen wij aan onze innerlijke verrijking. Caro begint de les altijd met een inleiding over een onderwerp, persoon of boel. Ik vind dat heel fijn, het geeft meer verdieping yoga. Deze week is het onderwerp voor de ochtenden de inspirerende leider Nelson Mandela. Een van de cursisten was opgegroeid in het verdeelde Afrika, zij kon dingen vertellen uit haar jeugd, wat voor haar en ons heel bijzonder was. Hierna volgt de groet, die altijd bijzonder is, de asanas en dan volgt de meditatie. Deze is lekker lang maar bijna nog te kort, heerlijk!
Daarna nog even met zijn allen aan een kop thee en voldaan naar bed. De volgende morgen kijk ik mijnogen uit, wat een super-de-luxe ontbijt hebben Caro en Rob verzorgd. Werkelijk alles wat je kunt bedenken staat op tafel. Dan volgt de ochtendsessie tot 12.15, waarna weer een heerlijke lunch wordt klaargemaakt, eerlijk gezegd is er dan ook weer trek. De hele dag door staat er fruit, allerlei drinken, koffie, thee, wat je wilt. Ik voel me zo verwend!
De middagen hebben we vrij tot half 6. Iedereen gaat wat leuks ondernemen, dorpjes bekijken, wandelen, terrasje pakken of gewoon lekker een boek pakken. Half 6 heb ik weer zin in de les, het is elke keer weer feest om de zaal in te gaan. Iedereen lijkt ze goed te voelen bij dit ritme en het groepsverband is sterk. Ik heb nog nooit een groepsreis meegemaakt en vond dit heel speciaal, zo met elkaar. Door de vele uren yoga merk je dat er innerlijk van alles gebeurt, er komen dingen bij en er komen dingen los, soms gepaard met emotie en dat is fijn. Iedereen mag zich kwetsbaar opstellen , of niet, gewoon jezelf zijn daar gaat het om in deze heerlijke week.
Ik wilde een klein stukje schrijven, maar kon het helaas niet inkorten, ik ben zo enthousiast. Ik wil alle lieve mensen van deze groep bedanken voor een onvergetelijke week. Lieve Caro en Rob, bedankt ook voor jullie gastvrijheid, zorgzaamheid, heerlijke yoga-uren en natuurlijk gezelligheid. Het is net als bij jouw lessen, Caro, eenmaal aan begonnen is er geen weg meer terug, zo ook bij deze yoga-week; volgend jaar heel graag weer!!

Syl

Als het klopt dat voetbal de belangrijkste bijzaak is van het leven, dan is – wat mij betreft – yoga de belangrijkste hoofdzaak van het leven. Vroeger op school zijn we keer op keer gewezen op het nut hoofd- en bijzaken in het leven te kunnen onderscheiden. En we doen ons best. Maar nu komen in de week van 7 juli de yogaweek van Ânchàhèe en het WK-voetbal toch samen. Wat te doen?
De weg wijst vanzelf. Met een klein beetje goede wil, zie ik zelfs enkele parallelen tussen de aanpak van Louis en die van Caro. Laat ik me maar tot twee voorbeelden beperken: de groepsdiscipline en de aandacht voor ieders’ persoonlijke ontwikkeling.
Om met de eerste te beginnen. Weer of geen weer: er zijn dagelijks 2 trainingen. ’s Ochtends van 9:15 tot 12:15 uur en ’s avonds van 17:30 tot 19:30 uur ongeacht verlenging en strafschoppen. Iedere sessie kent een min of meer vaste structuur: theorie, asana’s en pranayama’s gevolgd door meditatie. Centraal in de theorie staan goed gekozen fragmenten en citaten uit o.a. ‘De lange weg naar de vrijheid’ (2012 Nelson Mandela). Iedere keer tonen voorbeelden aan dat yoga in de visie van Ânchàhèe vooral een aardse aangelegenheid is.
Het is bekend: Louis geeft iedere speler vertrouwen maar hamert ook bij iedere speler op ‘beter worden’. Het is ook een feit dat Caro bij iedere deelnemer tijdens de nabespreking van de pranayama’s en de meditatie informeert naar de ervaringen vanuit de intentie dat een ieder dichter bij licht en liefde kan komen. Het totale mens-principe versus het ware mens-principe.
Tot slot. Waar Louis heen wilde met zijn selectie is bekend. Hij is een heel eind gekomen maar vooralsnog is het WK-voetbal winnen voor Nederlanders onbereikbaar. Waar Caro heen wil met haar leerlingen is minder gemakkelijk in woorden te vatten. Misschien dat Mandela uitkomst brengt. Mandela toonde bescheidenheid ook na de inauguratie in 1994 tot president. Hij was wars van verering en is van die lijn niet afgeweken. Een heilige moest niemand hem noemen. Trouwens, zo zegt Mandela, ‘a Saint is a sinner who keeps on trying’. Dat moet toch haalbaar zijn?

Ronn.

Yoga workshop Denenkamp – juli 2014, Resume

Alweer een mooie locatie, gezellige lange tafels – binnen en buiten, eten met z’n allen.
Vindingrijke kok voor lange diners.
Wisselend weer, uitgebreide ontbijten en lunches. Altijd weer verse broodjes met alles d’r op en d’r an.
Verwend door Rob en Caro als geroutineerde gastheer en gastvrouw.
Lief Twente met bomen en vogels, bloemen, zon en wolken. Kunstvolle dorpen.
Een groep mensen die naadloos in elkaar paste en Nederland dat verloor.
Maar het allermooiste waren de yoga sessies, waar het allemaal om draait, twee maal per dag.
Een rode draad, Mandela, wordt ingenieus door de theorie geslingerd. ‘Kijk maar wat je er mee kunt’….maar ondertussen. Oefeningen/asana’s tot zover het mag en kan. Dan de stilte in, waarin bij iedereen een heleboel gebeurt. Oei, ik groei.

Loes

Reacties 2013

Klik hier voor enkele foto’s van de workshop

 

Yogaweek Wemeldingen 2013 Maandag 8 juli vertrokken we met 4 vrouwen vanuit Hoorn naar Wemeldingen in Zeeland voor de yogaweek. Na enig zoeken, want de tomtom wist het ook niet meer, kwamen we aan op de De Stelhoeve. Een knus, klein vakantieparkje met een kampeerboerderij, een stuk of 15 vakantiehuisjes en een gebouwtje met een heerlijke ruimte voor de yogalessen. Caro en Rob zaten al startklaar met de koffie toen we aan kwamen. Helaas hadden zowel Loek als Peter pech met hun auto, zij kwamen daardoor wat later aan. Na een heerlijke lunch startten we met de eerste yoga les. Zo’n eerste dag was het wat wennen aan elkaar. De een had nog nooit aan yoga gedaan, anderen 3-4 jaar of 10 jaar. Ondanks dat verschil waren de yogalessen voor allemaal goed te doen en tevens een uitdaging. Net als in de wekelijkse lessen werd een flink stuk theorie behandeld, voor de één nieuwe stof en voor de ander herhaling maar waar we allemaal weer veel van geleerd hebben. ’s Morgens was er 3 uur yoga, ’s middags wat vrije uurtjes en aan het eind van de middag weer 2 uur yoga. In de vrije middaguurtjes werd er in kleinere groepjes iets ondernomen. Sommigen gingen wandelen, anderen fietsen, lekker lezen of een mooie tuin in de buurt bezoeken. Het weer was de hele week prachtig, droog en zonnig en af en toe een flinke wind. Iedere maaltijd hebben we buiten kunnen gebruiken al was het af en toe met een lekker warm vest. Rob en Caro verzorgden het ontbijt en de lunch fantastisch met heerlijke broodjes, vers fruit, yoghurt en kwark, eitjes en sapjes. ’s Avonds kwam een cateraar een heerlijke vegetarische maaltijd brengen, en toetjes om van te smullen!! Het is bijzonder dat ondanks dat we elkaar niet kenden we aan het eind van de yogaweek echt een groep waren geworden. Het was fijn om een week lang met yoga bezig te zijn, ieder dag 5 uur yoga lijkt veel maar het vloog om. Door het intensief bezig zijn met yoga, veel theorie te behandelen, en veel te mediteren begrijp je weer beter hoe je het in je dagelijks leven kunt aanpakken en toepassen. Waar je aan kunt gaan werken en hoe je dat kunt proberen te doen. Er komt meer rust en ruimte in jezelf. Je gaat bewuster om met je energie en kunt hoofd- en bijzaken beter scheiden. Dit was voor mij de 2de keer dat ik mee ben geweest en weet van de vorige keer dat het echt nog weken door werkt. Weken waarin je een bepaalde rust en overgave ervaart. Kortom, zo’n yogaweek is een enorm geschenk aan jezelf, ik kan het iedereen aanraden!

Ineke

 

Niet overdrijven. Ik zal niet overdrijven: het was heel bijzonder. Wat precies was heel bijzonder? Niet zozeer de locatie (De Stelhoeve in Zeeland), de locatie was prima. Evenmin het het ontbijt, de lunch en het diner. Die waren rijk en gevarieerd. Maar dat zijn we gewend toch, rijk als we leven. Heel bijzonder was allereerst de groep, onze groep. Oneerbiedig gezegd een samengeraapt zooitje waarin vertegenwoordigd cursisten van 3 verschillende groepen van Ânchàhèe, kandidaat cursisten met meer en minder yoga-ervaring en een debutant. Eerbiediger gezegd een groep van mannen (5) en vrouwen (11) die verbazingwekkend snel en moeiteloos zich tot eenheid smeedde. Een eenheid op twee niveau’s. Op het niveau van eten (vegetarisch) en drinken (bijna non-alkohol) met dank aan Rob. Kan er sprake zijn van eenheid op yoga-niveau als de leerlingen onderling zo sterk verschillen in hun spirituele ontwikkeling? Een driedubbel ‘ja’. De eenheid lag in telkens weer de eigen ruimte voor iedere deelnemer tijdens de oefeningen en de meditatie, in de hulp (hilarisch) die we elkaar gaven tijdens diezelfde oefeningen gericht op het bereiken van de gewenste houding. Voor mij als debutant lag de eenheid vooral in de groet. Elkaar op die manier groeten en begroet worden heel bijzonder met dank aan Caro.

Ronn.

 

Stel je eens voor dat je een ruimtereis zou kunnen maken. Een ruimtereis in jezelf. Alles wat je nodig hebt ben je zelf. En heel belangrijk: de waardevolle begeleiding en lessen van Caro. En ja, misschien is een meditatiekussen ook wel fijn:-) Dit keer werd de yogaweek gehouden in het plaatsje Wemeldinge in Zeeland. Terwijl duikers elke dag de Oosterschelde op gingen om te duiken, doken wij 5 dagen lang twee keer per dag dieper en dieper in ons zelf. Met 5 dagen duurde deze yogaweek iets korter dan de twee vorige yogavakanties. Even goed was ik verbaasd over de impact van deze week. Haast alsof ik de voorgaande twee yogavakanties tijdens meditatie alleen aan de oppervlakte ben gebleven. Voor wie zijn ware zelf niet wil leren kennen, is een ruimtereis als deze niet weggelegd. Wie zichzelf echter in volledige eerlijkheid wil aanvaarden, zonder onderweg de ogen te sluiten voor eventuele rotsblokken en obstakels, zal beloond worden met de stilte van het ware zelf. Het ware zelf, dat als een uitgestrekt universum voorbij de turbulentie van onze eigen gedachten en emoties te vinden is.

Edtih

Reacties 2011

Klik hier voor enkele foto’s van de workshop in 2011

 

Wat een fantastische yoga-week! Ik zit nog in de auto op de terugweg naar huis als ik dit stukje schrijf. Wat een fantastische yoga-week! Aangezien Hugo en ik vorig jaar ook mee waren met de yoga-vakantie naar Frankrijk, werd ons een paar keer gevraagd welke vakantie we leuker vonden. Het enige antwoord dat ik daarop kan geven is dat het niet te vergelijken is. Beide vakanties waren zeer bijzonder en unieke ervaringen op zich.Het is geweldig om zowel ‘s ochtends als ‘s avonds yoga te mogen doen. Waar je dan precies yoga doet, is eigenlijk niet van belang. De nawerking van deze week is overduidelijk. In de auto heb ik het gevoel dat ik vol energie zit, die op de een of andere manier omgezet moet worden. Zo komen er al meteen plannen om door de week elke ochtend om 5 uur op te staan en yoga te doen. Ook neem ik me voor om dat prachtige, serene Boeddhabeeld te kopen dat ik in een winkel heb gezien. Ik had het destijds niet gekocht, maar kon het ook niet vergeten (tja, ben ik toch nog wat materialistisch). Plots krijg ik een idee voor een nieuw schilderij: een Boeddha die gedeeltelijk wordt overdekt door een doek, waardoor je als kijker het gevoel krijgt dat je het doek zou willen wegtrekken om de Boeddha te kunnen zien. Hoe spiegelend is dat… Tja, dat schilderij van die auto, waar ik nu aan werk, dat zal dan toch nog even moeten wachten. Bij het afscheid had ik het gevoel dat we allemaal veel dichter bij datgene zijn gekomen, wat wij daadwerkelijk zijn. Aan het begin van de vakantie had iedereen van ons wel iets: de een was gespannen, de ander misschien wat onzeker, weer een ander overwerkt. Aan het eind ging echter ieder van ons gesterkt en in balans weg. Tijdens een yoga-vakantie zoals deze kun je geconfronteerd worden met jezelf, maar op elke confrontatie volgt een bewustwording en daarmee ook een kleine bevrijding. En zo komen we steeds een stukje dichterbij de ‘Purusha’, de ziel die we in werkelijkheid zijn. Je zou kunnen zeggen dat het een vakantie was naar het diepste binnenste in onszelf. Frankrijk of Nederland, wat maakt dat dan nog uit?

Edith

 

Leuk, mijn eerste vakantie waarin ‘ Yoga’ centraal staat. Ik was benieuwd hoe ik dat zou gaan ervaren. Bij aankomst waren mijn eerste indrukken van de locatie: prachtig, landelijk, ruim, warm ingericht en veel groen erom heen. Om 17.15 uur startte mijn eerste yogales, twee uurtjes, ik had er zin en verlangde er naar om mijn aandacht uit de buitenwereld terug te trekken en deze naar binnen te richten. Onder begeleiding en in een meer stille en prikkelarme ruimte, vind ik dit nog altijd makkelijker. Het was een fijne start voor de eerste dag. Om 19.30 uur werd het avondeten gebracht, luxe hoor, schalen met verschillende gerechten zowel voor vegetariërs als mensen die van een stukje vlees houden. De sfeer in de groep voelde goed, ook al was het voor mij de eerste dagen wel even wennen om een huis met 13 mensen te delen. Achteraf kan ik zeggen dat ik het als ontspannen heb ervaren, er was veel respect voor een ieder. Na een heerlijk ontbijt startte we om 9.15 uur met de yoga. Het dagritme beviel mij goed, ’s morgens een yogablok en eind van de middag, fijn om de dag zo te kunnen starten en af te sluiten. Elke dag weer had ik er zin in en keek dan al uit naar de lesstof die besproken zou gaan worden, sommige stukjes had ik al eerder gehoord, toch kon ik nu voelen dat woorden op een dieper niveau begrepen werden. Het hele leven is als een reis, maar door bezig te zijn met yoga reis ik vooral door mijn binnenwereld.Steeds vaker ervaar ik tijdens de yogahoudingen een moment van harmonie, dat ik met vriendelijke aandacht kan blijven bij iets wat onaangenaam voelt, minder weerstand voel bij oefeningen die ik lastig vind, mijn aandacht langer kan vasthouden, kan voelen dat mijn hart vaker warm wordt bij het geven en ontvangen van de hartgroet, alerter ben op wanneer ik vertrek met mijn gedachten en mijn aandacht weer terug kan brengen naar de oefening. Deze week heeft weer een stukje extra groei met zich meegebracht. Het was een bijzondere, leerzame en heilzame vakantie.

Melanie

Reacties 2010

Klik hier voor enkele foto’s van de workshop in 2010

 

Wat was de week in Frankrijk heerlijk! Op een prachtige locatie, genietend van de natuur, daar yoga te mogen doen was geweldig om mee te mogen maken. Het heerlijke eten waar ik elke keer weer naar uitkeek en het goede gezelschap met boeiende gesprekken was zeer bijzonder. De vele uren yoga waren zeer intens en waardevol. Caro en Rob, bedankt voor de mogelijkheid om dit te mogen meemaken.

Liefs Angela

 

Een week yoga in de Auvergne Vrijdagnacht verrokken Nel, Daphne, Angela en ik met een gezonde portie nieuwsgierigheid naar Frankrijk. Benieuwd naar de reis, naar elkaar, naar la Fougeraie, naar twee keer op een dag yoga, lekker nieuwsgierig naar alles. Zaterdagmiddag tussen vier en half vijf kwamen we aan en wat een schitterende omgeving en een leuke boerderij en een heerlijk warm ontvangst door Caro en Rob en anderen die al aangekomen waren. Het programma was: ‘s morgens 8 uur ontbijten, van 9 tot 12 yoga, de lunch en daarna kon iedereen doen waar je behoefte aan had. Van half 6 tot half 8 yoga en daarna samen eten. Peterjan en Paula de gastheer en gastvrouw van de boerderij hebben ons de hele week heerlijk verwend. Alle dagen twee keer op een dag yoga vond ik heerlijk, Caro gaf les op haar heerlijke vertrouwde manier, de groep was geweldig en de ruimte schitterend. Het is bijna onmogelijk om onder woorden te brengen wat we daar beleefd hebben samen. Ik ben helemaal tot rust gekomen, mijn hoofd leeggemaakt en het voelt of ik daar een aantal dingen heb kunnen loslaten en die heb ik daar heerlijk achter gelaten. Vanochtend kreeg ik een mooie dagelijkse gedachte binnen die op mijn ervaring van deze week slaat: Acceptatie betekent dat je inziet dat er geen overwinning en geen nederlaag is. De rust die ik na een paar dagen thuis nog steeds voel is heerlijk en geniet ik nog volop van na. Lieve Caro en Rob en alle mensen die ook in la Fougeraie waren, bedankt voor een geweldige, bijzondere, fantastische, rustgevende week. Diny. ‘s Ochtends gezellig met z’n allen ontbijten met vers gebakken Franse broodjes, Franse kaasjes en huisgemaakte jam. Vervolgens yoga. Tijdens de les vertelt Caro over Babaji, een Indiase heilige die onder andere voorkomt in Paramahansa Yogananda’s “Autobiografie van een Yogi”. Dan de rust van de asana’s en de meditatie-oefeningen. Na een tijdje ben ik alles om me heen vergeten en voel ik dat ik eigenlijk alleen nog maar “ben”. En na een paar dagen werkt dit gevoel steeds verder, en dieper op mij in. Overdag genieten sommigen van het zonovergoten strandje bij het bosmeer, en anderen (waaronder ik) gaan naar een van de vele plaatsjes in de buurt. Het verblijf en ook de omgeving passen helemaal binnen de yoga: eenvoudig, en toch zo mooi. Het lijkt alsof de tijd hier nooit heeft bestaan. De kleine dorpjes bestaan veelal uit oude huizen en boerderijen met voor de ramen verweerde luiken, die in allerlei pasteltinten geschilderd zijn. Wanneer we net op tijd voor de volgende yogales terug zijn, gaat Caro dieper in op de werking en functie van de chakra’s. En daarna rustgevende asana’s en meditatie. Na de yoga heb ik best trek, maar al direct gaat de bel, om aan te geven dat het eten klaar is. Ik zie dat Peterjan en Paula weer hun uiterste best hebben gedaan wanneer ze aan komen met allerlei verschillende salades, quiche en couscous. Aan het einde van de week is iedereen ontzettend vooruit gegaan. We zijn niet alleen leniger geworden, maar ook rustiger en tegelijkertijd energieker, wijzer en in volledige harmonie met onszelf en elkaar. Door de openslaande deuren naar de tuin komt een mooie vlinder aangevlogen. Dit keer ben ik even afgeleid van de asana die ik aan het doen was. De vlinder vliegt een keurig rondje om Caro heen, en vliegt dan weer terug naar buiten… ‘s Ochtends, wanneer ik in de trein zit op weg naar m’n werk, schijnt de zon op mijn gezicht. Ik sluit mijn ogen en waan me nog even terug in Frankrijk…

Edith

 

Een week yoga in Fougeraie, Frankrijk! Direct de eerste week van de grote vakantie was het dan zover! Wij gaan met een groep van 12 cursisten een week yoga doen in Frankrijk. In groepjes van 2, 3, en 4 personen, met de auto of het vliegtuig, kwamen we zaterdag 10 juli samen in Frankrijk. Caro en Rob waren al eerder vooruit gegaan om een beetje thuis te raken op de verbouwde boerderij van Peter-Jan en Paula en om de omgeving te verkennen. De boerderij van Peter-Jan en Paula is 5 jaar geleden verbouwd en opgeknapt. Ze hebben er een bed en breakfast en ruimte om groepen te ontvangen. Tevens hebben ze er een “brocante” en alles uit grootmoederstijd is er te koop!.Er zijn 3 verdiepingen met 2 a 3 kamers per etage, een toilet en badkamer.Het ziet er een beetje oud en “brocante” uit maar we vinden het allemaal leuk en gezellig en de sfeer is er prima. Net als het eten trouwens want iedere ochtend hebben we eigen gebakken brood en zelf gemaakte jam. Ook de ander maaltijden zijn fantastisch. Veel salades en aparte dingen die we thuis nooit maken. Sommigen van ons willen hier het hele jaar wel zijn, alleen al voor het eten!! Zondagochtend om 8 uur was iedereen paraat voor het gezamenlijk ontbijt in de grote zaal.Om 9 uur de eerste les. Even kort aan elkaar vertellen wie je bent en wat je verwachtingen zijn en dan gaan we toch echt met het serieuze werk aan de gang en beginnen. Om 12 uur zit de eerste les van 3 uur erop en hebben we de lunch. De middag is vrij tot half 6 en kan iedereen doen waar hij of zij zin in heeft. Sommigen gaan heerlijk in de schaduw op de wei naast de boerderij liggen lezen. Anderen naar het meertje in de buurt zwemmen of naar een leuk Frans stadje. De boerderij ligt aan de rand van prachtig bos, dus lekker wandelen kan hier prima! De indrukken van de eerste dag moeten verwerkt worden en de vermoeidheid van de reis en laatste dagen is nog niet iedereen kwijt. Het is nog wat wennen aan elkaar en leuk om elkaar beter te leren kennen door met iedereen een praatje te maken. ‘s Avonds voetbal, Nederland in de finale, maar helaas………..geen kampioen! Diny, Daphne en Nel hadden geen zin in de voetbal en waren gaan wandelen door het bos naar het meertje. Om 10 uur werd het donker maar nog geen meiden terug! Dan maar eens bellen waar ze zitten. En ja hoor……..ze waren verdwaald en konden het bospad terug naar de boerderij niet meer vinden. Met de auto hebben we hen gelukkig weten te vinden anders was de yoga-week voor hen wel erg kort geworden! Ook de andere dagen van de week was er ‘s morgens 3 uur les en ‘s avonds 2 uur. In eerste instantie dachten de meeste van ons wel “is dat niet veel” en “hoe zal dat zijn”. Maar het werd steeds prettiger en het ging steeds beter. Op een of andere manier kom je er steeds beter in te zitten en ga je daardoor ook de yoga lessen van thuis beter begrijpen, het kwartje gaat vallen! Heel bijzonder was de ervaring van Edith. Zij hoorde haar spirituele naam. En ook voor ons die daarbij aanwezig waren, was dat heel bijzonder. Ja, wat kan ik nog meer vertellen over deze fantastische week? Misschien dat je volgend jaar zelf mee moet gaan om dit eens mee te maken? Het was een bijzondere ervaring, ik heb er heel veel geleerd en er veel aan gehad, ik had het echt niet willen missen!!

Ineke