Een week yoga in de Auvergne
Vrijdagnacht vertrokken Nel, Daphne, Angela en ik met een gezonde portie nieuwsgierigheid naar Frankrijk.
Benieuwd naar de reis, naar elkaar, naar la Fougeraie, naar twee keer op een dag yoga,
lekker nieuwsgierig naar alles. Zaterdagmiddag tussen vier en half vijf kwamen we aan en wat een schitterende omgeving
en een leuke boerderij en een heerlijk warm ontvangst door Caro en Rob en anderen die al aangekomen waren.
Het programma was: ‘s morgens 8 uur ontbijten, van 9 tot 12 yoga, de lunch en daarna kon iedereen doen waar je behoefte aan had.
Van half 6 tot half 8 yoga en daarna samen eten. Peterjan en Paula de gastheer en gastvrouw van de boerderij hebben ons de hele
week heerlijk verwend. Alle dagen twee keer op een dag yoga vond ik heerlijk, Caro gaf les op haar heerlijke vertrouwde manier,
de groep was geweldig en de ruimte schitterend. Het is bijna onmogelijk om onder woorden te brengen wat we daar beleefd hebben samen.
Ik ben helemaal tot rust gekomen, mijn hoofd leeggemaakt en het voelt of ik daar een aantal dingen heb kunnen loslaten en die heb
ik daar heerlijk achter gelaten. Vanochtend kreeg ik een mooie dagelijkse gedachte binnen die op mijn ervaring van deze week slaat:
Acceptatie betekent dat je inziet dat er geen overwinning en geen nederlaag is. De rust die ik na een paar dagen thuis nog steeds voel
is heerlijk en geniet ik nog volop van na. Lieve Caro en Rob en alle mensen die ook in la Fougeraie waren, bedankt voor een geweldige,
bijzondere, fantastische, rustgevende week.
Diny.
's Ochtends gezellig met z'n allen ontbijten met vers gebakken Franse broodjes,
Franse kaasjes en huisgemaakte jam. Vervolgens yoga. Tijdens de les vertelt Caro over Babaji,
een Indiase heilige die onder andere voorkomt in Paramahansa Yogananda's "Autobiografie van een Yogi". Dan de rust van de asana's en
de meditatie-oefeningen. Na een tijdje ben ik alles om me heen vergeten en voel ik dat ik eigenlijk alleen nog maar "ben".
En na een paar dagen werkt dit gevoel steeds verder, en dieper op mij in. Overdag genieten sommigen van het zonovergoten strandje bij
het bosmeer, en anderen (waaronder ik) gaan naar een van de vele plaatsjes in de buurt. Het verblijf en ook de omgeving passen helemaal
binnen de yoga: eenvoudig, en toch zo mooi. Het lijkt alsof de tijd hier nooit heeft bestaan. De kleine dorpjes bestaan veelal uit oude
huizen en boerderijen met voor de ramen verweerde luiken, die in allerlei pasteltinten geschilderd zijn. Wanneer we net op tijd voor de
volgende yogales terug zijn, gaat Caro dieper in op de werking en functie van de chakra's. En daarna rustgevende asana's en meditatie.
Na de yoga heb ik best trek, maar al direct gaat de bel, om aan te geven dat het eten klaar is. Ik zie dat Peterjan en Paula weer hun
uiterste best hebben gedaan wanneer ze aan komen met allerlei verschillende salades, quiche en couscous. Aan het einde van de week is
iedereen ontzettend vooruit gegaan. We zijn niet alleen leniger geworden, maar ook rustiger en tegelijkertijd energieker, wijzer en in
volledige harmonie met onszelf en elkaar. Door de openslaande deuren naar de tuin komt een mooie vlinder aangevlogen. Dit keer ben ik
even afgeleid van de asana die ik aan het doen was. De vlinder vliegt een keurig rondje om Caro heen, en vliegt dan weer terug naar buiten...
's Ochtends, wanneer ik in de trein zit op weg naar m'n werk, schijnt de zon op mijn gezicht. Ik sluit mijn ogen en waan me nog even
terug in Frankrijk...
Edith
Wat was de week in Frankrijk heerlijk!
Op een prachtige lokatie, genietend van de natuur, daar yoga te mogen doen was geweldig om mee te mogen maken.
Het heerlijke eten waar ik elke keer weer naar uitkeek en het goede gezeldschap met boeiende gesprekken was zeer bijzonder.
De vele uren yoga waren zeer intens en waardevol.
Caro en Rob, bedankt voor de mogelijkheid om dit te mogen meemaken.
Liefs Angela
Een week yoga in Fougeraie, Frankrijk!
Direct de eerste week van de grote vakantie was het dan zover! Wij gaan met een groep van 12 cursisten een week yoga doen in Frankrijk.
In groepjes van 2, 3, en 4 personen, met de auto of het vliegtuig, kwamen we zaterdag 10 juli samen in Frankrijk. Caro en Rob waren al
eerder vooruit gegaan om een beetje thuis te raken op de verbouwde boerderij van Peter-Jan en Paula en om de omgeving te verkennen.
De boerderij van Peter-Jan en Paula is 5 jaar geleden verbouwd en opgeknapt. Ze hebben er een bed en breakfast en ruimte om groepen te
ontvangen. Tevens hebben ze er een "brocante" en alles uit grootmoederstijd is er te koop!.Er zijn 3 verdiepingen met 2 a 3 kamers per etage,
een toilet en badkamer.Het ziet er een beetje oud en "brocante" uit maar we vinden het allemaal leuk en gezellig en de sfeer is er prima.
Net als het eten trouwens want iedere ochtend hebben we eigen gebakken brood en zelf gemaakte jam. Ook de ander maaltijden zijn fantastisch.
Veel salades en aparte dingen die we thuis nooit maken. Sommigen van ons willen hier het hele jaar wel zijn, alleen al voor het eten!!
Zondagochtend om 8 uur was iedereen paraat voor het gezamenlijk ontbijt in de grote zaal.Om 9 uur de eerste les. Even kort aan elkaar vertellen
wie je bent en wat je verwachtingen zijn en dan gaan we toch echt met het serieuze werk aan de gang en beginnen. Om 12 uur zit de eerste les
van 3 uur erop en hebben we de lunch. De middag is vrij tot half 6 en kan iedereen doen waar hij of zij zin in heeft. Sommigen gaan heerlijk
in de schaduw op de wei naast de boerderij liggen lezen. Anderen naar het meertje in de buurt zwemmen of naar een leuk Frans stadje.
De boerderij ligt aan de rand van prachtig bos, dus lekker wandelen kan hier prima! De indrukken van de eerste dag moeten verwerkt worden en
de vermoeidheid van de reis en laatste dagen is nog niet iedereen kwijt. Het is nog wat wennen aan elkaar en leuk om elkaar beter te leren kennen
door met iedereen een praatje te maken. 's Avonds voetbal, Nederland in de finale, maar helaas...........geen kampioen!
Diny, Daphne en Nel hadden geen zin in de voetbal en waren gaan wandelen door het bos naar het meertje. Om 10 uur werd het donker maar nog geen
meiden terug! Dan maar eens bellen waar ze zitten. En ja hoor........ze waren verdwaald en konden het bospad terug naar de boerderij niet meer
vinden. Met de auto hebben we hen gelukkig weten te vinden anders was de yoga-week voor hen wel erg kort geworden! Ook de andere dagen van de
week was er 's morgens 3 uur les en 's avonds 2 uur. In eerste instantie dachten de meeste van ons wel "is dat niet veel" en "hoe zal dat zijn".
Maar het werd steeds prettiger en het ging steeds beter. Op een of andere manier kom je er steeds beter in te zitten en ga je daardoor ook de
yoga lessen van thuis beter begrijpen, het kwartje gaat vallen! Heel bijzonder was de ervaring van Edith. Zij hoorde haar spirituele naam.
En ook voor ons die daarbij aanwezig waren, was dat heel bijzonder.
Ja, wat kan ik nog meer vertellen over deze fantastische week? Misschien dat je volgend jaar zelf mee moet gaan om dit eens mee te maken?
Het was een bijzondere ervaring, ik heb er heel veel geleerd en er veel aan gehad, ik had het echt niet willen missen!!
Ineke
|